تست اعتیاد در چه صورت کاذب است؟

  • نوشته شده توسط mehraban
  • 16 / 09 / 1400

اعتیاد چیست؟

اعتیاد به مواد مخدر که به آن اختلال مصرف مواد نیز می‌گویند، بیماری است که بر مغز و رفتار فرد تأثیر می‌گذارد و منجر به ناتوانی در کنترل مصرف داروی قانونی یا غیرقانونی می‌شود. موادی مانند الکل، ماری جوانا و نیکوتین نیز جزو مواد مخدر محسوب می‌شوند. هنگامی که معتاد هستید، ممکن است علیرغم آسیبی که این دارو ایجاد می‌کند، به مصرف آن ادامه دهید.

اعتیاد به مواد مخدر می‌تواند با استفاده آزمایشی یا به اصطلاح تفننی از یک ماده مخدر در موقعیت‌های اجتماعی شروع شود که برای برخی افراد، مصرف مواد به مرور زمان بیشتر می‌شود. برای دیگران، به ویژه در مورد مواد افیونی، اعتیاد به مواد مخدر با قرار گرفتن در معرض داروهای تجویز شده یا دریافت داروها از یک دوست یا خویشاوندی که دارو برای او تجویز شده آغاز می‌شود. خطر اعتیاد و اینکه چقدر سریع معتاد می‌شوید بسته به مواد مخدر متفاوت است. برخی از داروها، مانند مسکن‌های مخدر، خطر بیشتری دارند و سریعتر از سایرین باعث اعتیاد می‌شوند.

با گذشت زمان، ممکن است به دوزهای بیشتری از دارو نیاز داشته باشید. همانطور که مصرف مواد مخدر شما افزایش می‌یابد، ممکن است متوجه شوید که گذراندن زندگی روزمره بدون دارو به طور فزاینده‌ای دشوار است. تلاش برای توقف مصرف مواد مخدر ممکن است باعث هوس شدید شود و از نظر جسمی احساس بیماری کنید (علائم ترک).

ممکن است برای غلبه بر اعتیاد به مواد مخدر و رهایی از آن به کمک پزشک، خانواده، دوستان، گروه‌های حمایتی یا یک برنامه درمانی سازمان یافته نیاز داشته باشید.

علائم اعتیاد کدامند؟

علائم یا رفتارهای اعتیاد به مواد مخدر در افراد مختلف اغلب متفاوت است اما به طور کلی، شامل موارد زیر هستند:

  • احساس اینکه باید دارو یا مخدر را به طور منظم استفاده کنید (روزانه یا حتی چندین بار در روز)
  • داشتن میل شدید به دارو یا مخدر که جلوی هرگونه افکار دیگر را می‌گیرد
  • با گذشت زمان، احساس نیاز به مقدار بیشتری از مخدر یا دارو برای رسیدن به همان اثر
  • مصرف مقادیر بیشتری از مخدر یا دارو در مدت زمان طولانی تر از آنچه در نظر داشتید
  • اطمینان از اینکه ذخیره دارو یا مخدر مورد نظر را حفظ می‌کنید
  • خرج کردن پول برای مواد یا دارو موردنظر حتی اگر توانایی مالی آن را ندارید
  • عدم انجام تعهدات و مسئولیت‌های کاری یا کاهش فعالیت‌های اجتماعی یا تفریحی به دلیل مصرف مواد مخدر
  • ادامه مصرف دارو، حتی اگر می‌دانید که در زندگی شما مشکلاتی ایجاد می‌کند یا آسیب جسمی یا روانی را برای شما به دنبال دارد
  • انجام کارهایی برای دریافت دارو که معمولاً انجام نمی‌دادید، مانند دزدی
  • رانندگی یا انجام سایر فعالیت‌های مخاطره آمیز زمانی که تحت تأثیر مواد مخدر هستید
  • صرف زمان زیادی برای تهیه دارو، استفاده از دارو یا بهبودی از اثرات دارو
  • شکست در تلاش برای توقف مصرف دارو
  • هنگام تلاش برای قطع مصرف دارو، علائم ترک را تجربه می‌کنید

 

 

گاهی اوقات تشخیص بدخلقی یا اضطراب عادی نوجوانان از علائم مصرف مواد دشوار است. نشانه‌های احتمالی مبنی بر مصرف مواد مخدر توسط نوجوان یا سایر اعضای خانواده شما عبارتند از:

  • وجود مشکلات در مدرسه یا محل کار، مانند غیبت مکرر از مدرسه یا محل کار، بی علاقگی ناگهانی به فعالیت‌های مدرسه یا کار، کاهش نمرات یا عملکرد کاری
  • مشکلات جسمانی از قبیل کمبود انرژی و انگیزه، کاهش یا افزایش وزن، یا قرمزی چشم
  • نادیده گرفتن آراستگی یا ظاهر مانند عدم علاقه به لباس
  • تغییرات در رفتار، تلاش‌های اغراق آمیز برای جلوگیری از ورود اعضای خانواده به اتاق او یا پنهان کاری در مورد جایی که با دوستانش می‌رود. یا تغییرات شدید در رفتار و روابط با خانواده و دوستان
  • مسائل مالی، درخواست‌های ناگهانی پول بدون توضیح معقول. یا کشف شما مبنی بر مفقود شدن یا دزدیده شدن پول یا ناپدید شدن اقلام از خانه که نشان می‌دهد شاید برای حمایت از مصرف مواد مخدر فروخته می‌شوند.

احتمال ایجاد اعتیاد در چه افرادی بیشتر است؟

افراد در هر سن، جنس یا وضعیت اقتصادی ممکن است به مواد مخدر معتاد شوند. با این حال، عوامل خاصی می‌توانند بر احتمال و سرعت ابتلا به اعتیاد تأثیر بگذارند:

  • سابقه خانوادگی اعتیاد: اعتیاد به مواد مخدر در برخی خانواده‌ها شایع تر است و احتمالاً علت ژنتیکی است. اگر یکی از خویشاوندان خونی مانند والدین یا خواهر و برادری دارید که به الکل یا مواد مخدر اعتیاد دارد، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اعتیاد به مواد مخدر هستید.
  • اختلال سلامت روان: اگر شما یک اختلال سلامت روان مانند افسردگی، اختلال کمبود توجه- بیش فعالی (ADHD) یا اختلال استرس پس از سانحه دارید، احتمال اینکه به مواد مخدر معتاد شوید، بیشتر است. استفاده از مواد مخدر می‌تواند راهی برای مقابله با احساسات دردناکی مانند اضطراب، افسردگی و تنهایی شود و این مشکلات را بدتر کند.
  • فشار همسالان: فشار همسالان عاملی قوی در شروع مصرف و سوء استفاده از مواد مخدر به ویژه برای جوانان است.
  • عدم مشارکت خانواده: موقعیت‌های خانوادگی دشوار یا عدم ارتباط با والدین یا خواهر و برادرتان ممکن است خطر اعتیاد را افزایش دهد، همانطور که عدم نظارت والدین می‌تواند خطر اعتیاد را افزایش دهد.
  • استفاده زود هنگام: استفاده از مواد مخدر در سنین پایین می‌تواند باعث ایجاد تغییراتی در مغز در حال رشد و افزایش احتمال پیشرفت به سمت اعتیاد شود.
  • مصرف یک داروی بسیار اعتیاد آور: برخی از داروها، مانند محرک‌ها، کوکائین یا مسکن‌های مخدر ممکن است نسبت به سایر داروها منجر به اعتیاد سریعتر شوند. سیگار کشیدن یا تزریق مواد مخدر نیز اغلب احتمال اعتیاد را افزایش می‌دهد.

عوارض اعتیاد

مصرف مواد مخدر می‌تواند اثرات مهم و مضر کوتاه مدت و بلند مدت داشته باشد. مصرف برخی داروهای ویژه ممکن است بیشتر خطرناک باشد، به خصوص اگر دوزهای بالا مصرف کنید یا آنها را با سایر داروها یا الکل ترکیب کنید. وابستگی به مواد مخدر می‌تواند تعدادی از عوارض خطرناک و مضر ایجاد کند، از جمله:

 

  • ابتلا به یک بیماری واگیر: افرادی که به مواد مخدر معتاد هستند، بیشتر در معرض ابتلا به یک بیماری عفونی مانند اچ آی وی هستند، چه از طریق رابطه جنسی ناایمن یا با استفاده از سوزن آلوده مشترک.
  • سایر مشکلات سلامتی: اعتیاد به مواد مخدر می‌تواند منجر به بروز طیفی از مشکلات سلامت روانی و جسمی کوتاه مدت و بلند مدت شود. اینها به دارویی که مصرف می‌شود بستگی دارد.
  • تصادفات: افرادی که معتاد به مواد مخدر هستند، بیشتر به رانندگی یا سایر فعالیت‌های خطرناک در زمان تحت تأثیر بودن (به مواد) عادت دارند.
  • خودکشی کردن: افرادی که معتاد به مواد مخدر هستند بیشتر از افرادی که معتاد نیستند با خودکشی می‌میرند.
  • مشکلات خانوادگی: تغییرات رفتاری ممکن است باعث تعارضات زناشویی یا خانوادگی و مسائل مربوط به حضانت شود.
  • مسائل کاری: مصرف مواد مخدر می‌تواند باعث کاهش عملکرد در محل کار، غیبت و در نهایت از دست دادن شغل شود.
  • مشکلات در مدرسه: مصرف مواد مخدر می‌تواند بر عملکرد تحصیلی و انگیزه برای برتری در مدرسه تأثیر منفی بگذارد.
  • مسائل حقوقی: مشکلات قانونی برای مصرف کنندگان مواد رایج است و می‌تواند ناشی از خرید یا داشتن مواد مخدر غیرقانونی، سرقت برای تهیه مواد مخدر، رانندگی در هنگامی که تحت تأثیر مواد مخدر یا الکل هستند، یا اختلاف بر سر حضانت کودک باشد.
  • مشکلات مالی: خرج کردن پول برای حمایت از مصرف مواد مخدر توجه و استفاده صحیح از پول را از سایر نیازها می‌گیرد، می‌تواند منجر به بدهی و یا بروز رفتارهای غیرقانونی یا غیراخلاقی شود.

مواد مخدر و الکل چه مدت در بدن باقی می‌مانند؟

مدت زمانی که مواد مخدر و الکل بر بدن تأثیر می‌گذارد بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، اثر مقدار زیاد کوکائین در بدن 15 تا 30 دقیقه طول می‌کشد، اما آثار قابل تشخیص ممکن است مدت بیشتری در بدن باقی بماند. مقدار بالای LSD (دی اتیل آمید اسید لیسرژیک) 6-12 ساعت طول می‌کشد. اثرات الکل می‌تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک مرد بالغ تا 7 ساعت طول می‌کشد تا الکل را تا جایی متابولیزه کند که سیستم او به مقدار الکل خون صفر یا BAC برگردد. پس از مصرف الکل تا 24 ساعت در نفس و خون و تا 80 ساعت در ادرار قابل تشخیص است.

روش‌های آزمایشی بر اساس مدت زمانی که یک ماده پس از از بین رفتن اثرات آن در بدن باقی می‌ماند، متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، آثار برخی از داروها تنها چند روز باقی می‌ماند، در حالی که برخی دیگر تا ماه‌ها در بدن فرد مصرف کننده باقی می‌مانند. برخی از عوامل تعیین کننده مدت زمان ماندگاری دارو یا مواد مخدر در بدن عبارتند از:

  • مقدار استفاده شده
  • تعداد دفعات استفاده
  • سطوح هیدراتاسیون
  • وضعیت پزشکی
  • سرعت سوخت و ساز بدن
  • فعالیت بدنی
  • نوع دارو یا مخدر

تست‌های اعتیاد

آزمایش‌ها همچنین بسته به نوع ماده یا داروی مورد غربالگری و نوع نمونه‌های مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی متفاوت است. رایج ترین انواع تست‌ اعتیاد عبارتند از:

  1. آزمایش خون

در حالی که آزمایش خون تهاجمی تر از آزمایش تنفس و آزمایش ادرار است، اما در تشخیص سطوح خاص غلظت الکل مؤثرتر است. برخی از آزمایشات خون میزان دقیق مسمومیت را 24 ساعت پس از نوشیدن نشان می‌دهد.

با توجه به ماهیت تهاجمی خون گیری‌های سنتی که شامل فشار دادن سوزن در بازو می‌شود، بسیاری از آزمایشگاه‌ها و سایر امکانات امروزه گزینه و روش‌هایی برای نمونه گیری خون که کمتر تهاجمی هستند، ارائه می‌دهند. فناوری ریزنمونه‌برداری جذبی حجمی (VAMS) شامل جمع‌آوری نمونه‌های خون کوچک برای تجزیه و تحلیل است.

یک دستگاه قابل حمل Mitra® برای تسهیل جمع آوری خون VAMS ساخته شده است. دستگاه‌های میترا از روش خراشیدن انگشت برای جمع‌آوری «ریزنمونه‌های» خون (از یک یا دو قطره خون در نوک انگشت) استفاده می‌کنند. این روش سریع‌تر و کمتر تهاجمی‌تر از روش‌های معمول جمع‌آوری نمونه خون مانند رگ‌گیری است.

نتایج به دست آمده از آزمایش‌های خون می‌تواند جزئی‌تر از آزمایش‌های ادرار باشد و چیزی بیش از وجود دارو را نشان دهد. محققان کشف کرده‌اند که PEth، یک نشانگر زیستی مستقیم الکل، می‌تواند حتی در نمونه‌های خون کوچک نیز شناسایی شود و اطلاعات قوی ارائه دهد. این آزمایش‌های خونی می‌توانند متابولیت‌های دارو در خون و میزان یا سطح واقعی داروها در خون را نشان دهند.

  1. تست تنفس

افسران مجری قانون اغلب از تکنیک تست تنفس برای غربالگری مصرف الکل در رانندگان استفاده می‌کنند. افسران کنترل ترافیک از دستگاه تنفسی استفاده می‌کنند که تنفس و بخار آب را از نظر غلظت الکل پلاسمای خون آزمایش می‌کند. این یک روش محبوب است زیرا جمع‌آوری نمونه‌ها غیرتهاجمی و برای آزمایش کنار جاده‌ای راحت تر است. بر اساس تحقیقات اخیر، آزمایش الکل کنار جاده در آینده ممکن است شامل جمع‌آوری خون با خراشاندن نوک انگشت یا ریزنمونه‌برداری باشد.

 

  1. تست مو

متابولیت‌های دارو وارد رگ های خونی پوست سر می شوند. مو داروها را فیلتر می‌کند و یک پرونده دائمی از مصرف دارو یا مخدر را در بدن نگه می‌دارد. این به این معنی است که مصرف کننده‌ای که چندین ماه پیش کوکائین، ماری جوانا یا سایر مواد مخدر مصرف کرده است، آزمایشش مثبت خواهد شد، زیرا میزانی از مواد مخدر در موها باقی می‌ماند.

  1. آزمایش بزاق

آزمایش بزاق یکی دیگر از روش‌هایی است که در دسته آزمایش‌های غیر تهاجمی تست اعتیاد فرار می‌گیرد. با این حال، بزاق فقط در آزمایش مصرف اخیر دارو مفید است. به عنوان مثال، آزمایش بزاق برای ماری جوانا تنها در صورتی می‌تواند نتایج دقیقی را ارائه دهد که فرد مورد نظر ظرف 4 تا 10 ساعت قبل از آزمایش ماری جوانا را مصرف کرده باشد.

  1. آزمایش ادرار

آزمایش ادرار رایج ترین روشی است که برای تشخیص مواد غیرقانونی استفاده می‌شود. مجموعه فرایندهای آزمایش ادرار که شامل جمع آوری نمونه ادرار در ظرف مخصوص آزمایشگاه است، غیر تهاجمی می‌باشد. بنابراین، این روش شامل استفاده از سوزن نیست. نمونه‌های ادرار ممکن است حاوی غلظت بالایی از داروها یا مخدرهای اصلی (داروهای در حال استفاده) و فرآورده‌های جانبی دارو باشند.

با این حال، نمونه‌های ادرار نسبت به روش‌های دیگر در تشخیص مواد مخدر و الکل کمتر مؤثر هستند. به عبارت دیگر، آزمایش ادرار احتمال کمتری برای تشخیص مصرف منظم دارو بعد از یک دوره 48 پنجره‌ای دارد. یکی دیگر از اشکالات آزمایش ادرار، سهولت و فرصت دستکاری در نمونه‌ها است.

تست اعتیاد در چه صورت کاذب است؟

برخی از افراد به منظور منفی کردن تست اعتیاد خود، دست به دامان انواع داروها می‌شوند. همانطور که گفته شد، دستکاری کردن آزمایش ادرار راحت است اما برای منفی شدن آزمایش خون مربوط به تست اعتیاد کاره زیادی از دست شما بر نمی‌آید مگر اینکه برخی از داروها را مصرف کنید که نتیجه آنها نیز قطعی نیست.

این درحالیست که برخی دیگر از افراد که اعتیاد ندارند، صادقانه تست اعتیاد را انجام داده و نتیجه تست آنها مثبت می‌شود. این حالت برای این دسته از افراد بسیار شوکه کننده و ناراحت ککنده است. اما لازم است بدانید، جای هیچ نکرانی نیست و در این حالت نتیجه مثبت کاذب است. یکی از مهم‌ترین عللی که منجر به ایجاد تست مثبت کاذب می‌شود، مصرف برخی از داروها است که در ایجاد نتایج تست اعتیاد اختلال ایجاد می‌کنند. به همین خاطر است که ارائه دهندگان خدمات بهداشتی اغلب توصیه می‌کنند که حدودا از دو روز قبل از انجام تست اعتیاد هیچگونه دارویی را مصرف نکنید. در صورتی که بنا به شرایط پزشکی و سلامتی خود مجبور به مصرف داروهای خود هستید، حتما به پزشک اطلاع دهید. در ادامه لیستی از داروها که باعث ایجاد نتیجه مثبت کاذب تست اعتیاد می‌شوند، آورده شده است.

داروهایی که منجر به ایجاد نتیجه مثبت کاذب آمفتامین و متامفتامین (شیشه و …) می‌شود:

  • آمانتادین
  • بوپروپیون
  • کلرپرومازین
  • دزیپرامین
  • دکستروآمفتامین
  • افدرین کینین
  • ایزوکسوپرین
  • لابتالول
  • متیل فنیدیت
  • فنیل افرین
  • فنیل پروپانول آمین
  • پرومتازین
  • سودوافدرین
  • رانی تیدین
  • ریتودرین
  • سلژیلین
  • تپوریدازین
  • ترازودون
  • تریمیپرآمین
  • سرترالین
  • ایبوبروفن
  • ناپروکسن
  • پیروکسیکام

سایر داروها که به ایجاد مثبت کاذب در تست‌های اعتیاد منجر می‌شوند، عبارتند از:

  • امپرازول
  • ال اس دی
  • آمی تریپتیلین
  • پنتوپرازول
  • دی سیکلومین
  • لانسوپرازول
  • ارگوتامین
  • تولمتین
  • پرومتازیم
  • پرومتازین
  • سوماتریپتان
  • متادون کلرپرومازین
  • آموکسی سیلین
  • کلومیپرامین
  • دیفن هیدرامین
  • بی حس کننده‌های موضعی حاوی کوکائین
  • ایبوپروفن
  • کوئتیاپین
  • تیوریدازین
  • وراپامیل

در ادامه پیشنهاد میکنیم مقالات مرتبط با اعتیاد از جمله جواب آزمایش اعتیاد را مطالعه کرده تا با تفسیر این آزمایش آشنا شوید . همچنین میتونانید از خدمات مختلف آزمایش آنلاین از جمله تست اعتیاد در منزل ، ماندگاری مواد مخدر در بدن و مشاوره تلفنی پزشکی استفاده نمایید، تیم آپزشکی آزمایش آنلاین در خدمت شما خواهند بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

-- بارگیری کد امنیتی --

‍‍