علائم و علل میگرن عصبی

  • نوشته شده توسط mehraban
  • 06 / 10 / 1400

اصطلاح میگرن عصبی که اغلب به عنوان میگرن قاعدگی نیز شناخته می‌شود، به دوره‌های میگرنی اشاره دارد که به نظر می‌رسد با چرخه قاعدگی یا تغییرات هورمونی مرتبط باشد. بسیاری از مردم متوجه می‌شوند که تغییرات هورمونی می‌تواند علائم میگرن عصبی آنها را تحریک کند. میگرن عصبی یک وضعیت پزشکی مشخص نیست، بلکه موردی برای توصیف اپیزودهایی است که فرد تجربه می‌کند. در این مطلب، میگرن میگرن عصبی را به طور مفصل بررسی می‌کنیم، از جمله علل و درمان‌های مربوط به این اختلال.

میگرن عصبی چیست؟

تحقیقات انجام شده نشان داده است که میگرن عصبی سه برابر در زنان شایع‌تر از مردان است. با توجه به مراکز خدمات بهداشتی، بیش از نیمی از زنان مبتلا به انواع میگرن و راه‌های درمان آنها متوجه ارتباط بین علائم و چرخه قاعدگی خود می‌شوند.

اصطلاح میگرن عصبی دوره‌هایی را توصیف می‌کند که به نظر می‌رسد ناشی از نوسانات هورمونی است. نویسندگان یک مطالعه در سال 2016 گزارش دادند که دو نوع زیرگروه برای میگرن عصبی (میگرن قاعدگی) وجود دارد. کسانی که مبتلا به “میگرن عصبی یا قاعدگی خالص” هستند، فقط در طول قاعدگی دوره‌هایی از این عارضه را تجربه می‌کنند، و محققان به شیوع یک درصدی آن اشاره می‌کنند.

 

 

نوع دوم “میگرن مرتبط با قاعدگی” نامیده می‌شود. در این مورد، اپیزودهای میگرن اغلب در حوالی یک دوره از قاعدگی اتفاق می‌افتد، نه همیشه. به نظر می‌رسد قاعدگی یکی از چندین عامل مؤثر در ایجاد میگرن عصبی باشد. حدود 6 تا 7 درصد افراد به این نوع میگرن مبتلا هستند. میگرن عصبی همچنین می‌تواند ناشی از تغییرات هورمونی در دوران پیش از یائسگی، بارداری یا دوره‌ای از مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی باشد. برای انجام آزمایش هورمونی کلیک کنید.

علائم میگرن عصبی

میگرن وضعیتی است که اغلب باعث ایجاد سردردهای متوسط ​​تا شدید در یک طرف سر می‌شود. در برخی از مواقع، سردردهای میگرنی عصبی به قدری شدید هستند که فرد در نوک انگشتان خود احساس گزگز می‌کنند. فرد مبتلا به میگرن عصبی اغلب در طی دوره میکرن خود عصبی و بدخلق نیز می‌شود. نکته‌ای که لازم است بدانید این است که شرایط محیطی تاثیر بسیار زیادی بر خلق و خو و شدت میگرن افراد دارد. درد ضربان دار معمولاً علامت اصلی میگرن عصبی است، اما بسیاری از افراد علائم دیگری را تجربه می‌کنند، از جمله:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • حساسیت به نور، صدا یا هر دو
  • هاله: اختلالات سمعی و بصری که تمایل دارند قبل از علائم دیگر ظاهر شوند

افراد مبتلا به میگرن عصبی اغلب دوره‌هایی از میگرن را در طول یا حوالی قاعدگی خود تجربه می‌کنند. طبق گفته مشاوره تلفنی پزشکی تیم آزمایش آنلاین ، فردی که این مشکل را دارد به احتمال زیاد 2 روز قبل از پریود یا در 3 روز اول پریود یک دوره از میگرن عصبی را تجربه می‌کند. با این حال، این دوره‌ها ممکن است هنگام شروع داروهای هورمونی یا در دوران بارداری یا قبل از یائسگی رخ دهند.

اپیزودهایی که توسط این تغییرات هورمونی ایجاد می‌شوند ممکن است نسبت به سایرین مکرر، شدیدتر یا دشوارتر باشند. به طور کلی، پزشکان میگرن را در صورتی تشخیص می‌دهند که فرد علائم میگرن عصبی را به مدت 4 تا 72 ساعت در حداقل پنج دوره تجربه کرده باشد. برای مثال، داشتن یادداشت علائم می‌تواند به فرد کمک کند تا تشخیص دهد که آیا علائم میگرن با چرخه قاعدگی یا کنترل بارداری و تغییرات هورمونی مرتبط است یا خیر.

 

 

علل ایجاد میگرن عصبی

دانشمندان کاملاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث بروز میگرن می‌شود. با این حال، التهاب ممکن است در این امر نقش داشته باشد. مواد شیمیایی در مغز می‌توانند باعث تورم رگ‌های خونی در این ناحیه شوند. اگر این اعصاب مجاور سر را تحریک کند، می‌تواند باعث تغییرات عصبی و درد شود.

هورمون‌ها بر سطح التهاب تأثیر می‌گذارند. آنها به عنوان پیام رسان عمل می‌کنند و می‌توانند نحوه رفتار اعضای بدن از جمله رگ‌های خونی را تغییر دهند. محققان دو فاکتور ممکن را پیشنهاد کرده‌اند که هورمون‌های جنسی زنانه ممکن است بر میگرن تأثیر بگذارد. بدین صورت که علائم ممکن است توسط استروژن یا پروستاگلاندین ایجاد شود.

سطح استروژن درست قبل از پریود، در دوران پیش از یائسگی و زمانی که فرد مصرف داروهای حاوی استروژن را متوقف می‌کند، کاهش می‌یابد. به عنوان مثال، این سطوح در طول هفته بدون قرص در بسیاری از رژیم‌های کنترل بارداری کاهش می‌یابد. استروژن می‌تواند بر احساس درد تأثیر بگذارد، به همین دلیل است که کاهش سطح آن ممکن است باعث بروز حملات میگرنی شود.

پروستاگلاندین‌ها مواد شیمیایی مسئول افزایش سطح التهاب هستند و بدن آنها را قبل از پریود در زنان آزاد می‌کند. علاوه بر موارد اشاره شده در بالا، عواملی در برخی از افراد وجود دارند که منجر به ایجاد میگرد در آنها می‌شوند. مواردی از قبیل:

  • عوامل ژنتیکی
  • جنسیت زن
  • بیماری‌های زمینه‌ای که باعث التهاب می‌شود یا در غیر این صورت باعث میگرن می‌شود

محرک‌های میگرن عصبی

برای برخی از افراد مبتلا به میگرن قاعدگی یا میگرن عصبی، پریود ممکن است تنها محرک باشد. برخی دیگر ممکن است چندین محرک فراتر از تغییرات هورمونی داشته باشند. این موارد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • برخی غذاها و نوشیدنی‌ها منبع از جمله آن‌هایی که الکل یا کافئین دارند
  • بوهای قوی و شدید
  • چراغ‌های روشن یا چشمک زن
  • خواب زیاد یا کم
  • فشار و استرس
  • اضطراب
  • گرسنه بودن یا کم آبی بودن
  • تغییرات آب و هوا
  • آپنه خواب
  • دندان قروچه یا فشردن
  • اختلالات مفصل فک

یک عامل واحد ممکن است باعث ایجاد یک حمله میگرن عصبی نشود، اما ترکیبی از آنها ممکن است این کار را انجام دهد. همچنین، ممکن است فرد نسبت به سایر محرک‌ها قبل یا در طول دوره خود حساس تر باشد.

راه‌های درمان میگرن عصبی

دارو ممکن است از بدتر شدن علائم موجود جلوگیری کند. بهتر است این دارو را به محض ظاهر شدن علائم و مشورت با پزشک مصرف کنید. در صورتی که قادر به ملاقات پزشک در مطب نیستید، می‌توانید از خدمات ویزیت پزشک در منزل استفاده کنید.

فرد ممکن است داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین یا ایبوپروفن (ادویل) را امتحان کند. این داروها بدون نسخه در دسترس هستند اما لازم است بدانید که استفاده آنها بدون مشورت با مشاره تلفنی پزشکی ممکن است عوارض جبران ناپذیری را به همراه داشته باشند.

پزشک همچنین ممکن است دارویی از خانواده داروهای تریپتان را برای درمان میگرن عصبی تجویز کند. سایر استراتژی‌های درمانی عبارتند از:

  • دراز کشیدن در یک اتاق تاریک و ساکت
  • نوشیدن آب یا خوردن یک وعده غذایی سبک، اگر گرسنگی یا کم‌آبی بدن جزو محرک‌های میگرن عصبی باشد
  • خوابیدن، که می‌تواند در برخی افراد دوره میکرن را کوتاه یا متوقف کند

اگر میگرن اغلب رخ می‌دهد، ممکن است به همراه داشتن کیت میگرن اضطراری کمک کند، که امکان دارد شامل موارد زیر باشد:

  • دارو
  • یک چشم بند
  • کیشه‌های آب خنک یا گرم
  • یک کاسه، در صورتی که احتمال استفراغ وجود دارد

 

 

چگونه از بروز میگرن عصبی جلوگیری کنیم؟

هیچ درمانی برای میگرن وجود ندارد، اما ممکن است راه‌هایی برای کاهش تعداد حملات وجود داشته باشد. هر فرد مبتلا به میگرن عصبی باید سعی کند از افت ناگهانی سطح استروژن جلوگیری کند. گزینه‌های پیش رو یک فرد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تغییر انواع کنترل بارداری: این ممکن است شامل مصرف نوع دیگری از قرص یا انتخاب ایمپلنت باشد. برای دریافت اطلاعات بیشتر در این مورد توصیه می‌شود تا با مشاوره تلفنی پزشکی مشورت کنید.
  • آزمایش ژل یا چسب استروژن: پزشک ممکن است اینها را برای افرادی که عادت ماهانه منظم دارند تجویز کند. فرد قبل از پریود ژل یا چسب را برای جلوگیری از افت استروژن استفاده می‌کند.
  • استفاده از درمان جایگزینی هورمونی: این روش درمانی برای میگرن قاعدگی یا عصبی نیست، بلکه علائمی که معمولاً با یائسگی مرتبط هستند را درمان می‌کند. به عنوان یک مزیت اضافی، ممکن است فرد متوجه شود که میگرن عصبی او را نیز تسکین می‌دهد. با این حال، برای برخی از افراد، اپیزودهای میگرن را بدتر می کند.

توجه به این نکته ضروری است که فردی که میگرن همراه با اورا (هاله) دارد نباید از داروهای ضد بارداری حاوی استروژن استفاده کند. به طور کلی، هر کسی که اورا را تجربه می‌کند باید به پزشک خود اطلاع دهد. سایر راهکارهای پیشگیری از میگرن که اغلب ویزیت پزشک در منزل به افراد پیشنهاد می‌کنند، عبارتند از:

  • شناسایی محرک‌های دیگر: اجتناب از محرک‌ها، در صورت امکان، گزینه کلیدی برای درمان میگرن عصبی است. ممکن است به یادداشت روزانه علائم میگرن و هرگونه محرک احتمالی مانند غذاها و سطوح استرس کمک کند. با گذشت زمان، ممکن است یک الگو ظاهر شود که به کنترل و جلوگیری از بروز علائم میگرن عصبی به شما کمک کند.
  • رفع کمبودها: برخی از تحقیقات نشان می‌دهد که کمبودهای غذایی خاص ممکن است خطر سردرد و میگرن را افزایش دهد. مصرف منیزیم به ویژه، ممکن است به عنوان یک درمان پیشگیرانه عمل کند.
  • مصرف سایر داروها: برخی از افراد با مشورت با مشاوره تلفنی پزشکی متوجه می‌شوند که برخی از داروهای ضد افسردگی، ضد تشنج و مسدودکننده‌های بتا به درمان میگرن کمک می‌کنند.
  • دریافت درمان‌های تخصصی: این درمان‌ها شامل روش‌هایی مانند تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال و بوتاکس است. با این حال، آنها معمولاً کمتر از داروها در دسترس هستند.
  • استفاده از درمان‌های مکمل: طب سوزنی و بیوفیدبک برای برخی از افراد مبتلا به میگرن مفید است. آنها در کنار درمان‌های استانداردتر بهترین عملکرد را دارند.

مهم است که از عوارض جانبی و تداخلات احتمالی هر دارو یا مکمل آگاه باشید و قبل از استفاده از روش‌های جدید با پزشک مشورت کنید.

چه زمانی باید به دنبال کمک بود؟

هر کسی که به طور منظم دوره‌های میگرن عصبی را تجربه می‌کند باید با مشاوره پزشکی تلفنی تماس بگیرد. آنها ممکن است فرد را به یک متخصص میگرن ارجاع دهند که می‌تواند به ایجاد یک برنامه درمانی موثر کمک کند. همچنین در صورت بدتر شدن دوره‌های میگرن، اگر درمان‌ها مؤثر نبودند، یا اگر هر درمانی عوارض جانبی ایجاد کرد، مشورت با پزشک ضروری است.

گاهی اوقات، علائم میگرن شبیه علائم سایر مشکلات سلامتی هستند. در صورت تجربه هرگونه از موارد زیر باید مراقبت‌های اورژانسی را خبر کنید:

  • سردردی که بدتر از هر سردردی در گذشته است
  • سردرد ناگهانی که احساس انفجار یا خشونت را در فرد ایجاد می‌کند
  • سردرد شدید همراه با سفتی گردن
  • سردردی که طی 24 ساعت بدتر می‌شود
  • سردردی که به دنبال آسیب سر ایجاد می‌شود
  • سردردی که بلافاصله پس از فعالیت‌هایی مانند وزنه برداری، ایروبیک، آهسته دویدن یا رابطه جنسی رخ می‌دهد.
  • سردرد شدید فقط در یک چشم، با قرمزی در آن چشم

 

سردرد و هر یک از موارد زیر:

  • سردرگمی یا سرگردانی
  • تشنج
  • لکنت زبان
  • تغییر در دید
  • مشکل در حرکت بازوها یا پاها
  • از دست دادن تعادل
  • از دست دادن حافظه
  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • درد هنگام جویدن
  • کاهش وزن
  • تب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

-- بارگیری کد امنیتی --

‍‍