آیا پروستات بزرگ شده به معنی سرطان است؟

  • نوشته شده توسط فاطمه مهربان
  • 30 / 01 / 1401

پروستات یک غده کوچک و عضلانی در دستگاه تناسلی مردانه است. پروستات مجرای ادرار را احاطه کرده و بیشتر مایع منی شما را می‌سازد. عملکرد عضلانی پروستات به حرکت مایع منی از طریق آلت تناسلی شما در زمان اوج جنسی کمک می‌کند. در بسیاری از مردان، پروستات ممکن است بزرگ شود. پروستات بزرگ شده که به عنوان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) نیز شناخته می‌شود، یک بیماری شایع است که با افزایش سن مردان مرتبط است. بزرگ شدن غده پروستات می‌تواند علائم ادراری ناراحت کننده‌ای مانند مسدود کردن جریان ادرار از مثانه ایجاد کند. همچنین می‌تواند باعث ایجاد مشکلات مثانه، مجاری ادراری یا کلیه شود. با این حال، درمان‌هایی وجود دارد.

چندین درمان موثر برای بزرگ شدن غده پروستات شامل استفاده از داروها، درمان‌های کم تهاجمی و جراحی می‌شود. برای انتخاب بهترین گزینه، مشاوره پزشکی شما علائم، اندازه پروستات، سایر شرایط سلامتی که ممکن است داشته باشید و ترجیحات شما را در نظر می‌گیرد. در این مطلب، مواردی از قبیل علائم، عوارض، راه‌های تشخیص و درمان و سایر مواردی که آگاهی از آنها به شما در کنترل این عارضه کمک می‌کند، آورده شده است.

علائم پروستات بزرگ شده کدامند؟

شدت علائم در افرادی که بزرگ شدن غده پروستات را تجربه می‌کنند، متفاوت است، اما به طور کلی علائم به تدریج در طول زمان بدتر می‌شوند. علائم و نشانه‌های رایج پروستات بزرگ شده (BPH) عبارتند از:

 

 

  • نیاز مکرر یا فوری به ادرار کردن
  • افزایش تکرر ادرار در شب (شب ادراری)
  • مشکل در شروع ادرار
  • جریان ضعیف ادرار یا جریانی که متوقف و شروع می‌شود
  • حالتی شبیه به قطره چکان در انتهای ادرار
  • ناتوانی در تخلیه کامل مثانه

علائم و نشانه‌های کمتر رایج عبارتند از:

اندازه پروستات لزوماً شدت علائم شما را تعیین نمی‌کند. برخی از مردانی که پروستات آنها فقط اندکی بزرگ شده است، ممکن است علائم قابل توجهی داشته باشند، در حالی که سایر مردان با پروستات بسیار بزرگ می‌توانند علائم ادراری جزئی داشته باشند. در برخی از مردان، علائم در نهایت تثبیت شده و حتی ممکن است با گذشت زمان بهبود یابد.

شرایطی که می‌تواند منجر به علائمی شبیه به علائم ناشی از بزرگی پروستات شود عبارتند از:

  • عفونت مجاری ادراری
  • التهاب پروستات (پروستاتیت)
  • تنگی مجرای ادرار (تنگی مجرای ادرار)
  • زخم در گردن مثانه در نتیجه جراحی قبلی
  • سنگ مثانه یا کلیه
  • مشکلات مربوط به اعصابی که مثانه را کنترل می‌کنند
  • سرطان پروستات یا سرطان مثانه

 

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر مشکلات ادراری دارید، آنها را با مشاوره پزشکی خود در میان بگذارید. حتی اگر علائم ادراری را آزاردهنده نمی‌دانید، مهم است که علل زمینه‌ای را شناسایی یا رد کرد. مشکلات ادراری درمان نشده ممکن است منجر به انسداد مجاری ادراری شود. اگر قادر به دفع ادرار نیستید، فوراً به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید. همچنین، در صورتی که هر یک از علائم اشاره شده در بالا را تجربه می‌کنید، با مشاوره پزشکی تلفنی تماس بگیرید تا به شما برای آگاهی از اقدامات اولیه یاری برساند.

علل پروستات بزرگ شده کدامند؟

غده پروستات در زیر مثانه شما قرار دارد. لوله‌ای که ادرار را از مثانه به خارج از آلت تناسلی (پیشابراه) منتقل می‌کند، از مرکز پروستات عبور می‌کند. هنگامی که پروستات بزرگ می‌شود، شروع به مسدود کردن جریان ادرار می‌کند. اکثر مردان رشد پروستات را در طول زندگی ادامه می‌دهند. در بسیاری از مردان، این رشد مداوم پروستات را به اندازه‌ای بزرگ می‌کند که علائم ادراری ایجاد کند یا به طور قابل توجهی جریان ادرار را مسدود کند.

کاملاً مشخص نیست که چه چیزی باعث بزرگ شدن پروستات می‌شود. با این حال، ممکن است به دلیل تغییرات در تعادل هورمون‌های جنسی با افزایش سن مردان مرتبط باشد.

چه عواملی احتمال بزرگ شدن پروستات را افزایش می‌دهد؟

بزرگی پروستات ممکن است اکثر مردان را تحت تاثیر قرار دهد. اما با این حال، عواملی وجود دارند که خطر بزرگ شدن غده پروستات را در برخی از افراد بیشتر از سایرین افزایش می‌دهند. این عوامل عبارتند از:

 

 

  • افزایش سن: بزرگ شدن غده پروستات به ندرت باعث ایجاد علائم و نشانه‌هایی در مردان کمتر از 40 سال می‌شود. حدود یک سوم مردان در سن 60 سالگی علائم متوسط ​​تا شدید و حدود نیمی از آنها تا 80 سالگی این علائم را تجربه می‌کنند.
  • سابقه خانوادگی: داشتن یک خویشاوند خونی مانند پدر یا برادر با مشکلات پروستات به این معنی است که احتمال بروز مشکل در شما بیشتر است.
  • دیابت و بیماری قلبی: مطالعات نشان می‌دهد که دیابت و همچنین بیماری قلبی و استفاده از مسدود کننده‌های بتا ممکن است خطر ابتلا به BPH را افزایش دهد.
  • شیوه زندگی: چاقی خطر ابتلا به BPH را افزایش می‌دهد، در حالی که ورزش می‌تواند این خطر را کاهش دهد.

پروستات بزرگ شده چه عوارضی را منجر می‌شود؟

عوارض بزرگ شدن پروستات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ناتوانی ناگهانی در دفع ادرار (احتباس ادرار): ممکن است لازم باشد یک لوله (کاتتر) در مثانه قرار دهید تا ادرار تخلیه شود. برخی از مردان مبتلا به بزرگی پروستات برای رفع احتباس ادراری نیاز به جراحی دارند.
  • عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs): ناتوانی در تخلیه کامل مثانه می‌تواند خطر عفونت در دستگاه ادراری شما را افزایش دهد. اگر عفونت ادراری مکرر رخ دهد، ممکن است برای برداشتن بخشی از پروستات به جراحی نیاز داشته باشید.
  • سنگ مثانه: اینها معمولاً به دلیل ناتوانی در تخلیه کامل مثانه ایجاد می‌شوند. سنگ مثانه می‌تواند باعث عفونت، تحریک مثانه، خون در ادرار و انسداد جریان ادرار شود.
  • آسیب مثانه: مثانه‌ای که به طور کامل تخلیه نشده است، می‌تواند به مرور زمان کشیده و ضعیف شود. در نتیجه، دیواره عضلانی مثانه دیگر به درستی منقبض نمی‌شود و تخلیه کامل مثانه را دشوارتر می‌کند.
  • آسیب کلیه: فشار در مثانه ناشی از احتباس ادرار می‌تواند به طور مستقیم به کلیه‌ها آسیب برساند یا عفونت مثانه را به کلیه‌ها گسترش دهد.

اکثر مردان مبتلا به پروستات بزرگ شده به این عوارض دچار نمی‌شوند. با این حال، احتباس حاد ادرار و آسیب کلیه می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامتی باشد. همچنین، شایان ذکر است، متخصصین اعتقاد دارند که داشتن پروستات بزرگ شده خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش نمی‌دهد.

 

 

چگونه پروستات بزرگ شده تشخیص داده می‌شود؟

هنگامی که شما را از نظر بزرگ شدن پروستات بررسی می‌کند، مشاوره پزشکی معمولاً با انجام یک معاینه فیزیکی و پرسیدن سابقه پزشکی شما فرایند تشخیص را شروع می‌کند. معاینه فیزیکی شامل معاینه رکتوم است که به پزشک اجازه می‌دهد اندازه و شکل پروستات شما را تخمین بزند. سایر آزمایشات می‌تواند شامل موارد زیر باشد

  • آزمایش ادرار: تجزیه و تحلیل نمونه‌ای از ادرار می‌تواند به رد عفونت یا سایر شرایطی که می‌تواند علائم مشابهی ایجاد کند، کمک کند.
  • آزمایش خون: نتایج می‌تواند نشان دهنده مشکلات کلیوی باشد.
  • آزمایش خون آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA): PSA ماده‌ای است که در پروستات شما تولید می‌شود. هنگامی که پروستات بزرگ شده باشد، سطح PSA افزایش می‌یابد. با این حال، افزایش سطح PSA می‌تواند به دلیل اقدامات اخیر، عفونت، جراحی یا سرطان پروستات نیز باشد.

برای انجام این آزمایشات می‌توانید در خانه باقی بمانید. به خصوص اگر علائم دردناکی را تجربه می‌کنید که مراجعه به مطب را برای شما دشوار کرده است. بنابراین به راحتی می‌توانید با کمک ویزیت پزشک در منزل آزمایشات تشخیصی لازم را انجام دهید. گاهی پس از انجام آزمایشات اولیه، لازم است آزمایش‌های اضافی برای کمک به تأیید بزرگی پروستات و رد سایر شرایط انجام شوند. این تست‌ها عبارتند از:

  • تست جریان ادرار: شما در یک ظرف متصل به دستگاهی که قدرت و مقدار جریان ادرار شما را اندازه گیری می‌کند، ادرار می‌کنید. نتایج آزمایش کمک می‌کند تا در طول زمان مشخص شود که آیا وضعیت شما بهتر یا بدتر می‌شود.
  • تست حجم باقیمانده ادرار: این آزمایش اندازه گیری می‌کند که آیا می‌توانید مثانه خود را به طور کامل تخلیه کنید یا خیر. این آزمایش را می‌توان با استفاده از سونوگرافی یا با قرار دادن کاتتر در مثانه بعد از ادرار کردن انجام داد تا میزان ادرار باقی مانده در مثانه را اندازه گیری کرد.
  • دفترچه 24 ساعته دفع ادرار: اگر بیش از یک سوم برون ده ادرار روزانه شما در شب باشد، ثبت دفعات و مقدار ادرار ممکن است مفید باشد.

 

 

در صورتی که وضعیت شما پیچیده تر باشد، مشاوره پزشکی ممکن است سایر تست‌های اشاره شده در ادامه را نیز توصیه کند:

  • سونوگرافی ترانس رکتال: یک مبدل اولتراسوند برای اندازه گیری و ارزیابی پروستات در رکتوم شما قرار داده می‌شود.
  • بیوپسی پروستات: سونوگرافی ترانس رکتال سوزن‌هایی را که برای نمونه برداری از بافت (بیوپسی) پروستات استفاده می‌شود، هدایت می‌کند. بررسی بافت می‌تواند به پزشک شما در تشخیص یا رد سرطان پروستات کمک کند.
  • مطالعات یورودینامیک و جریان فشار: یک کاتتر از طریق مجرای ادرار به مثانه شما وارد می‌شود. آب یا (در موارد نارد) هوا به آرامی به مثانه شما تزریق می‌شود. سپس ویزیت پزشک در منزل که آزمایش را انجام می‌دهد، می‌تواند فشار مثانه را اندازه گیری کند و تعیین کند که عضلات مثانه شما چقدر خوب کار می‌کنند. این مطالعات معمولاً فقط در مردانی که مشکوک به مشکلات عصبی هستند و در مردانی که قبلاً مشکلات مربوط به پروستات داشته‌اند و همچنان علائم دارند، استفاده می‌شود.
  • سیستوسکوپی: یک ابزار منعطف و روشن (سیستوسکوپ) در مجرای ادرار شما قرار می‌گیرد و به پزشک اجازه می‌دهد تا داخل مجرای ادرار و مثانه شما را ببیند. قبل از انجام این آزمایش بی حسی موضعی به شما داده خواهد شد.

پروستات بزرگ شده درمان می‌شود؟

درمان پروستات بزرگ شده می‌تواند با مراقبت از خود و تنظیم سبک زندگی آغاز شود. اگر علائم فروکش نکرد، ممکن است دارو یا جراحی توصیه شود. سن و سلامت عمومی شما نیز بر درمان تجویز شده تأثیر خواهد گذاشت.

درمان طبیعی پروستات بزرگ شده

درمان طبیعی می‌تواند شامل اقدامات خاص یا تغییراتی در سبک زندگی باشد که به کاهش علائم ناشی از پروستات بزرگ شده کمک کند. این شامل:

  • به محض احساس پر بودن مثانه، ادرار کنید
  • رفتن به دستشویی برای ادرار کردن، حتی زمانی که احساس نمی‌کنید نیاز به تخلیه مثانه دارید
  • پرهیز از داروهای ضداحتقان بدون نسخه یا داروهای آنتی هیستامین، که می‌تواند تخلیه مثانه را سخت تر کند.
  • اجتناب از الکل و کافئین، به ویژه در ساعات بعد از شام
  • سطح استرس خود را کاهش دهید، زیرا عصبی بودن می‌تواند تکرر ادرار را افزایش دهد
  • به طور منظم ورزش کنید، زیرا کمبود ورزش می‌تواند علائم شما را تشدید کند
  • یادگیری و تمرین تمرینات کگل برای تقویت عضلات لگن مفید است
  • خود را گرم نگه دارید، زیرا سرد بودن می‌تواند علائم را بدتر کند

 

درمان پروستات بزرگ شده با دارو

وقتی تغییرات سبک زندگی برای تسکین علائم شما کافی نباشد، مشاوره پزشکی ممکن است استفاده از دارو را توصیه کند. چندین دارو وجود دارد که می‌تواند به درمان علائم BPH و خود BPH کمک کند. این داروها عبارتند از:

  • مسدود کننده‌های آلفا 1

مسدود کننده‌های آلفا 1 داروهایی هستند که عضلات مثانه و پروستات را شل می‌کنند. بدین صورت که با شل کردن عضلات گردن مثانه، جریان ادرار را آسان تر می‌کنند.

  • داروهای کاهش دهنده هورمون

داروهایی که سطح هورمون‌های تولید شده توسط غده پروستات را کاهش می‌دهند، معمولا تجویز می‌شوند. این داروها سطح دی هیدروتستوسترون (DHT) را کاهش می‌دهند. BHT یک مورد قوی تر از تستوسترون است که بر رشد مو و پروستات و سایر عملکردها تأثیر می‌گذارد.

گاهی اوقات، کاهش سطح هورمون باعث کوچکتر شدن پروستات و بهبود جریان ادرار می‌شود. با این حال، در موارد نادر، این داروها ممکن است منجر به عوارض جانبی مانند ناتوانی جنسی و کاهش میل جنسی شوند. بنابراین مهم است خودسرانه از این داروها استفاده نکنید و حتما برای کاهش عوارض (قبل از مصرف) با مشاوره پزشکی تلفنی مشورت کنید.

  • آنتی بیوتیک‌ها

اگر پروستات شما به طور مزمن ناشی از پروستاتیت باکتریایی مرتبط با BPH ملتهب شود، ممکن است از آنتی بیوتیک‌ها استفاده شود. درمان پروستاتیت باکتریایی با آنتی بیوتیک‌ها ممکن است علائم پروستات بزرگ شده را با کاهش التهاب بهبود بخشد.

 

 

درمان پروستات بزرگ شده با جراحی

انواع مختلفی از روش‌های جراحی وجود دارد که می‌تواند به درمان BPH در زمانی که داروها موثر نیستند کمک کند. برخی از روش‌ها غیر تهاجمی یا کم تهاجمی هستند و اغلب می‌توانند به صورت سرپایی انجام شوند. برخی دیگر تهاجمی تر هستند و باید در بیمارستان انجام شوند (روش‌های بستری).

لیزر درمانی

لیزر بافت پروستات را که بیش از حد رشد کرده است از بین می‌برد. لیزر درمانی به طور کلی علائم را فورا تسکین می‌دهد و خطر عوارض جانبی کمتری نسبت به جراحی‌های غیر لیزری دارد. لیزر درمانی ممکن است در مردانی که نباید سایر روش‌های پروستات را به علت استفاده از داروهای رقیق کننده خون انجام دهند، استفاده می‌شود. لیزر درمانی شامل گزینه‌های متخلف است که بهترین روش متناسب با شرایط شما انتخاب می‌شود.

لیفت مجرای ادرار پروستات (PUL)

از برچسب‌های مخصوصی برای فشرده کردن دو طرف پروستات به منظور افزایش جریان ادرار استفاده می‌شود. اگر علائم دستگاه ادراری تحتانی دارید، ممکن است این روش توصیه شود. PUL همچنین ممکن است به برخی از مردانی که نگران تأثیر درمان بر اختلال نعوظ و مشکلات انزالی هستند ارائه شود، زیرا تأثیر PUL بر انزال و عملکرد جنسی بسیار کمتر از سایر روش‌های درمانی است.

آمبولیزاسیون

در این روش، خون رسانی به پروستات یا از پروستات به طور انتخابی مسدود می‌شود و باعث کاهش اندازه پروستات می‌شود. داده‌های بلند مدت در مورد اثربخشی این روش در دسترس نیست.

تفاوت پروستات بزرگ شده و سرطان پروستات

پروستات بزرگ شده و سرطان پروستات علائم مشترکی ندارند. سرطان پروستات تقریباً همیشه بدون علامت است و با افزایش PSA یا ندول پروستات و همچنین یک بیماری جدی تر از BPH مشخص می‌شود. پزشک شما می‎تواند آزمایش کند تا مطمئن شود که علائم شما با سرطان پروستات مرتبط نیستند.

پروستات بزرگ شده؛ جمع‌بندی

پروستات بزرگ شده همیشه به درمان پزشکی نیاز ندارد. گاهی اوقات، پزشک از شما می‌خواهد که برای نظارت بر علائم و اندازه پروستات خود معاینات منظم داشته باشید. تغییرات سبک زندگی، داروها و جراحی همه گزینه‌های درمانی برای علائمی هستند که بر کیفیت زندگی شما تأثیر می‌گذارند.

پزشک با شما همکاری خواهد کرد تا یک برنامه درمانی ایجاد کند که به شما در مدیریت علائم و داشتن یک زندگی سالم کمک کند. به همین دلیل مهم است که علائم BPH خود را، صرف نظر از اینکه چقدر احساس می‌کنید ممکن است علائم جزئی باشند، با پزشک خود در میان بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *